Even een belangrijke mededeling voor toekomstige bontmutsjagers onder jullie: het paradijs is in Ulan Ude. Een heus bont-warenhuis. Als ik dierenactivist was geweest had ik er een bom achter gelaten.
De uitgelezen kans om een berejas te kopen maar ik besloot dat niet te doen. Die dingen zijn duur en ik heb hem niet echt nodig. Ik had het niet verwacht, maar mijn Nederlandse jas is warm genoeg. Ook voor -30 als bij elke ademtocht de snotjes in je neus bevriezen. Twee lange onderbroeken over elkaar heen en een dikke wollen trui onder mijn jas. Dat werkte prima.

En toen de trein. Ja. Dat hebben we ook weer overleeft. Ik beloof morgen nog even terug te komen op de reis in een epos dat de titel “Sergej de Alcoholist” gaat krijgen. De privacy van de arme man zal wreed geschonden worden. Een soort van wraak.

Ik was gisteravond al in Moskou beland. En vandaag heb ik er de hele dag doorheen gewandeld. Blauwe voetzolen dus. Maar wel zo’n beetje alles al gezien geloof ik. Niet dat er zoveel was dat ik hier wilde zien. Ja, de Metro. Maar daar ontkom je niet aan. Ik zal nog eens even goed in mijn toeristische gidsje kijken als ik zo thuis kom. Want ik heb geen idee wat ik morgen zal doen. Behalve uitslapen.