Ik heb eigenlijk helemaal geen leuk verhaal over Moskou.

Of het moet zijn dat ze vandaag opeens de hele stad hadden afgesloten. Er is een of andere top aan de gang in het Kremlin. Geblindeerde auto’s die af en aan rijden onder politiebegeleiding en zo. En enorm veel dranghekken, detectiepoortjes en soldaten. Even later was er nog en of andere demonstratie van mannen en vrouwen met blauw-gele vlaggen. Ik besloot ze niet te volgen om te kijken wat ze gingen doen. Straks mis ik mijn trein vannacht nog omdat ik in een of andere Russische folterkamer rectaal geanalyseerd wordt.
Aan de andere kant had ik dan wel weer een goed verhaal gehad.

En er was nog een ander soort van manifestatie vandaag. Van de plaatselijke stink-punk-hippie scene leek het wel. Ik heb er eentje geprobeert te vragen waarom ze in een groep van 30 man aan het herriemaken waren maar hij begreep mij niet zo goed. Ik geloof dat hij me eng vond. De rest van het winkelend publiek vond hem juist eng.
Het gebeuren had wel iets met muziek te maken. Er kwam van die simpele meebrulpunk uit een ghettoblaster en een aantal van de jongelieden had gitaren bij zich. Ze waren een beetje heen en weer aan het lopen over de Arbat. Dat is de plek waar je moet zijn als je eens even lekker afgezet wil worden voor je souvenirs. Vandaar dat ik er ook was.
En toen de politie kwam kijken of het allemaal wel goed ging versprijdde de kluit zich. Ik kwam er later nog een paar tegen bij de metro. Mij een raadsel waar dat allemaal over ging.

Ik ga er ook niet meer proberen achter te komen allemaal. Ik heb het stiekem wel een beetje gehad nu, met die Russen. Mijn eigen gezicht staat nu ook in een permanente frons. Ik hoop dat ik die er in Slowakije weer een beetje uit kan trekken. En anders helpen jullie me wel als ik weer thuis ben.

Toch?