Gister heb ik een dagje mee mogen reizen met het kindertheater van vrienden van Jaro. Hij verdient wat bij door voor ze te chauffeuren. Het was in het Slowaaks, maar ik kon het aardig volgen. Dat kwam door de goeie acteurs en de prachtige atributen. En het hielp ook wel dat ik het verhaal van roodkapje al kende.
De peuters en kleuters gingen er helemaal wild op. Vooral de wolf vonden ze geweldig. Gejuich steeg op toen oma verslonden werd. En nog meer gejuich bij roodkapje zelf. Het sprookje werd wat ongebruikelijk gebracht. Erg leuk. Maar uiteindelijk kreeg de wolf toch een zet de put in.

Vijf keer verkeerd rijden en een bekeuring voor verkeerd parkeren later waren we weer in Presov waar ik in een alternatieve kroeg voor het eerst in mijn leven een muziek-aanvraag-machine aan het werk heb gezien. Een heel hoop piva en lol later zijn we er weer uitgerold om de bus naar de socialistische flat te halen. Waarschijnlijk net op tijd om “Last Christmis” van Wham te missen.

Vandaag was een rustig dagje. Meer van die typische Slowaakse prut gegeten die in het Engels “dumplings” heet. Een heuvel beklommen om van het uitzicht te genieten. En uiteindelijk de trein gepakt richting Sabinov. Waar ik nu in een zelfde soort socialistische flat zit, maar nu op verdieping drie in plaats van vijf. En bij de ouders van Jaro en Zuska thuis. Die twee zijn aan het oefenen met de band. Morgen spelen ze hier op een festival. Met andere locale Oost-Slowaakse bands en een after party. Ondertussen heb ik hier internet.
Maar tijd en rust om te schrijven heb ik niet want mams wil haar engels op mij oefenen.

Ik ga weer even wat terug zeggen.