En toen was ze dood en was iedereen verdrietig. Zo gaat dat in de opera. Het duurde lang. Mijn Italiaans is slecht en de Slowaakse boventiteling hielp me ook niet veel. Maar het verhaal was simpel genoeg om te kunnen volgen en het gebouw was mooi.
Jaro had gevraagd of ik deze zaterdag mee wilde. Hij studeert Esthetiek en dit was verplichte stof. Interessant. En het had een heel stuk slechter gekund want op de een of andere manier had ik geen kater.
En dat had heel goed gekund. Het stikt hier in Slowakije van de bergen met kastelen er op. Of steenhopen die ooit kastelen waren. Vrijdag zijn we er eentje opgewandeld. Vlak bij de šariš brouwerij. Er was een ruine, er was een prachtig uitzicht en er waren vuurplaatsen. De rugzakken werden neergezet, het vuur werd gemaakt en de worst, het brood en het bier werd tevoorschijn gehaald. Rijg een paar worsten aan een tak en roosteren maar.
Dit romantische uitje werd gevolgd door een typisch Slowaakse vrijdagavond/nacht. Van kroeg tot kroeg en kijken hoeveel bier je naar binnen kunt werken. En een of andere peerlikeur. En gele pizza. Tot mensen met hun hoofd op tafel in slaap vielen. Het was mooi om te zien hoe de vriendengroepen zich over de afhakers ontfermden. Binnen wachten op de bus en dan naar huis begeleiden. En wie niet meer normaal kon lopen werd naar zijn plaats begeleid en kreeg een nieuw biertje voor zijn neus. Als het tijd wordt om te gaan helpen we hem wel in zijn jas.
Ik heb me vrij goed gedragen. In de zin dat ik nog zelfstandig kon lopen. Intelligente zinnen werden lastig, maar vrienden maken ging nog hartstikke goed. Toen ook het laatste uitgeselekteerde groepje dronkenlappen de tent uitgeveegd werd ontdekte ik pas dat Peter, samen met zijn vriendin Baksi de enig overgebleven huisgenoot, zich verstaanbaar kon maken in het Duits. Ik heb een week lang met handen en voeten tegen hem gepraat.
Maar het is ok, we zijn echte vrienden en ze wilden me adopteren. Dat zal niet gaan want vanavond neem ik echt de trein. Eerst richting Wenen. Want het geld is nog niet op.

Volgens mij vermaak je je wel! Heerlijk, liefs en een dikke zoen.
| 03/09/2008 @ 14:21
Ja, maak mij ff gek.
Pivovar Saris…… Likkebaardend lekkere verhalen Sipke.
| 03/09/2008 @ 14:36
Ik sluit me aan bij Lara. Zo te lezen vermaak je je uitstekend!
Sterkte in Wenen. Ik vond het een bombastische en ongezellige stad, wel veel pracht en praal, maar weinig knusheid en zeker geen leuke kroegen, maar die zullen er ongetwijfeld wel zijn als je maar goed zoekt en ik vermoed zo dat jij ze ook wel gaat vinden
| 03/09/2008 @ 18:49
Ik heb me vandaag heerlijk vermaakt met je verhalen Sipke! En ik durf het bijna niet te vragen….maar eh, als je er nog van houd…kom je dan snel een borrel drinken als je weer terug bent?!
Kus
| 03/09/2008 @ 20:49
Hey sip!
Begin me toch af te vragen waar jij het geld vandaan haalt… Ik heb nog drie en een halve maand te gaan en ben zo goed als blut -_-;;;
Anne
| 03/09/2008 @ 21:22
Ach, hij leeft nog.
Wenen is ontzettend mooi, de drie uur dat ik er geweest wen smaakte naar meer. Ik kan mij herinneren dat het vrij duur is ok daar dus blijf niet te lang, maar lang genoeg om mij op de hoogte te brengen van de sfeer en cultuur daar.
| 03/10/2008 @ 09:06
Goed plan, Ween ze!
En doe d’r nog een midweekje Kathmandu achteraan. Of een ander ezeltjeprikje!
| 03/10/2008 @ 13:09
Het is niet voor niets dat dronkaard de vetste tag in je wolk is
zo te lezen vermaak je je uitstekend daar in het Oosten! Hoe zal het zijn in de schuimtaart, die Wenen heet?
grtjes, jonna
| 03/10/2008 @ 15:27
Schuimtaart. Dat vind ik nou best wel een goeie typering.
| 03/10/2008 @ 20:08